Powered by Blogger.

Sunday, 31 May 2015

माझ्या कविता


तोही हरवला

अशी सारखी सारखी कुठे हरवतेस
त्यानं विचारलं
नितळ आकाशातील चांदण्यांचे ठिपके करून
रांगोळी रेखण्यात मग्न असलेल्या
तिच्यापर्यंत त्याचा प्रश्‍न पोहोचलाच नाही
चांदण्यांची उठाठेव करणाऱ्या तिच्या
भावविभोर स्वप्नाळू डोळ्यात पाहताना
त्यालाही त्याच्या प्रश्‍नाची निरर्थकता उमगली
आणि दुधेरी चांदण प्रकाशात एक आकाशातला
आणि दुसरा भुईवरचा चंद्र न्याहाळण्यात
मग तोही हरवला

****************************************

शिशिर

अस्वस्थ पानगळ
सुकलेले बुंधे
गोठलेला शिशिर
उजाड घरटे

उदास सांज
बोचरा वारा
सुरांवर झुलणारा
जीवघेणा मारवा

सावळे आभाळ
सावळी भुई
जीवनावर रुसलेली
निष्पर्ण राई

व्याकुळ डोळे
कोंदलेलं अंबर
परतीच्या वाटेवर
भुकेला हंबर

दूरदेशी घरधनी
थरथरली वात
आसवांचा महापूर
पापण्यांच्या आत
****************************************

शब्दांना जागच येत नाही आताशा
जागवण्याचा खूप अट्टाहास केला
तरी कूस बदलून ते परत स्वप्नात दंग होतात
माझ्या मनात मात्र भावनांचा कल्लोळ
शब्दांशिवाय मी अस्वस्थ...


****************************************

दु:स्वप्नाची एक भयाण रात्र
सर्वस्व व्यापून दशांगूळे उरलेली
युगाच्या सीमेवर उभी ती, अस्वस्थ
तांबड फुटण्याची वाट पाहात...


****************************************
 

धन्यवाद!

पुन्हा भेटूया आणखी नव्या लेखनासह