nach g ghuma

माझ्या एका प्रिय मैत्रीणीनं सकाळच्या चारचौघी पानावर 2011 मध्ये प्रकाशित झालेलं आणि माझ्या स्मरणातुनही उतरलेलं माझं एक टिपण मला सरप्राईज म्हणून पाठवलं. अचानक पणे मिळालेली ही भेट खूप आनंद देऊन गेली. अशी अनमोल भेट क्‍वचितच कुणाला मिळत असेल.
या टिपणाला घटनेचे संदर्भ असले तरी ती परिस्थिती मात्र आजही बदललेली नाही.
नाच ग घुमा........

आज पुन्हा एक हार, प्रस्थापितांनी लादलेली...ती पुन्हा हतबल, असहाय एकटी.
अन्नपाण्याविना तडफ्नार्या रुश्मिताला क्रूर समाजान वाळीत टाकलं ....तिची अवहेलना, दुःख पाहून मृत्यू गहिवरला आणि त्याने तिला कवेत घेतलं
आठ दिवसांची उपाशी, जीवघेणी तगमग अखेर शांत झाली...कोण जिंकलं ? दूर लोटणारा समाज ...कि जवळ घेणारा मृत्यू?
गणेशपुरच्या पारधी बेड्यावर रुश्मिता आणि अमृत कुमारच प्रेम बहरलं....रुश्मितला लग्नाविना दिवस गेले.....बेड्यावर हाहाकार माजला.. जात पंचायत भरली, सगळ्या पुरुषांनी अमृत कुमारला निर्दोष ठरवत रुश्मिताला वाळीत टाकलं .....गुन्हा असेल तर तो दोघांचाही सारखाच पण समाजाने शिक्षा मात्र रुश्मितालाच दिली .......
घरानं,समाजानं नाकारलेली असहाय रुश्मिता उन,वारा, पावसात अन्न पाण्या वाचून तडफडली....सोबतीला होता पोटातला सहा महिन्याचा गर्भ....अखेर मृत्यूने सुटका केली ........
आता होतील निदर्शनं , सवाल-जवाब, निषेध सभा, कोर्ट कचेरया, न्यायनिवाडा, घोषणा, नारेबाजी.....आणि मग पुन्हा एक भयाण शांतता.....दीर्घ उसासे...रुश्मिताचे अस्फुट हुंदके, पोटातल्या बाळाचे भुकेले हुंकार.... या बधीर समाजापर्यंत मात्र ते कधीही पोहोचणार नाही......
कालांतराने पुन्हा एक रुश्मिता ...कधी हुंड्याची बळी, कधी वासनांची तर कधी.....या निर्दयी समाजाची.....! जग पोहोचतय अंतराळात, इथे मात्र ठराविक परीघ....अन्यायाचा, अत्याचाराचा....त्या परिघात फिरत राहणं हेच प्राक्तन......
नाच ग घुमा........
Swati Huddar