सुरेल बंदीश
आज भर दुपारी आभाळ भरून आलं आणि पाऊस आडवा-उभा कोसळला. आंब्याच्या झरलेल्या मोहोरानं अंगण पिवळंजर्द झालं. आताशा पावसाला आवतण लागतच नाही. तो कधीही येतो, आगंतुकासारखा आणि धुऊन जातो वातावरणावर, मनावर साचलेली कळकट-मळकट मरगळ. मग पावसानं धुऊन लख्ख केलेल्या मनाच्या आरशात आपणच बघावं दर दिवशी-दर क्षणी जुन्या नात्यांची, संबंधांची, मान अपमानाची, बोचऱ्या दु:खाची कात टाकून नवं झालेलं आपलं प्रतिबिंब.
पावसाबरोबर दु:ख झरलं ना की आपलेच आपण भासतो नवे कोरे करकरीत, नुकतेच मातीच्या कुशीतून बाहेर आलेल्या हिरव्याकंच लुसलुशीत कोंबासारखे. आपणच आपलं हे ताजतवानं रुप पाहून गुणगुणावी छानशी लकेर. भरून घ्यावा पावसानं न्हाऊन ओल्या झालेल्या मातीचा सुगंध उरभर. मोजून घ्यावी अवखळ पावसामुळे भेदरलेले पंख सावरत तारेवर बसलेल्या पोपटांची रांग आणि टिपून घ्यावा अनिमिष नेत्रांनी पर्णहिन बुंध्याच्या निमुळत्या फांदीवरून ओघळणारा अलवार पाऊस थेंब.
...आणि सुरू करावा आयुष्याच्या बंदीशीचा अंतरा. लागू दे ना एखादा विवादी स्वर. त्यामुळं जीवनाची बंदीश अधिकच सुरेल होईल.
स्वाती हुद्दार
20 फेब्रुवारी 2015
आज भर दुपारी आभाळ भरून आलं आणि पाऊस आडवा-उभा कोसळला. आंब्याच्या झरलेल्या मोहोरानं अंगण पिवळंजर्द झालं. आताशा पावसाला आवतण लागतच नाही. तो कधीही येतो, आगंतुकासारखा आणि धुऊन जातो वातावरणावर, मनावर साचलेली कळकट-मळकट मरगळ. मग पावसानं धुऊन लख्ख केलेल्या मनाच्या आरशात आपणच बघावं दर दिवशी-दर क्षणी जुन्या नात्यांची, संबंधांची, मान अपमानाची, बोचऱ्या दु:खाची कात टाकून नवं झालेलं आपलं प्रतिबिंब.
पावसाबरोबर दु:ख झरलं ना की आपलेच आपण भासतो नवे कोरे करकरीत, नुकतेच मातीच्या कुशीतून बाहेर आलेल्या हिरव्याकंच लुसलुशीत कोंबासारखे. आपणच आपलं हे ताजतवानं रुप पाहून गुणगुणावी छानशी लकेर. भरून घ्यावा पावसानं न्हाऊन ओल्या झालेल्या मातीचा सुगंध उरभर. मोजून घ्यावी अवखळ पावसामुळे भेदरलेले पंख सावरत तारेवर बसलेल्या पोपटांची रांग आणि टिपून घ्यावा अनिमिष नेत्रांनी पर्णहिन बुंध्याच्या निमुळत्या फांदीवरून ओघळणारा अलवार पाऊस थेंब.
...आणि सुरू करावा आयुष्याच्या बंदीशीचा अंतरा. लागू दे ना एखादा विवादी स्वर. त्यामुळं जीवनाची बंदीश अधिकच सुरेल होईल.
स्वाती हुद्दार
20 फेब्रुवारी 2015