वडाचा पार
युगानुयुगं उभा आहे तो
गावाच्या वेशीवर
पाराचा परीघ सांभाळत
दरसाल न चुकता येणाऱ्या
लेकीसुनांना सौभाग्याचा वायदा देत
सात फेरे, सात वेढे
कच्च्या सुतात बांधलेले
सात जन्माचे पक्‍के वादे
दह्यादुधाचा अभिषेक
आंबा आणि नाणी
सोबत गव्हाची रास
त्याबदल्यात त्याच्या पारंब्यांनी
उधळलेले अखंड सौभाग्याचे दान
सौभाग्य???
कपाळी कुंकवाचा मळवट
गळ्याभोवती रुतलेली काळी सर
हातभर हिरवा चुडा
बोटं सोलवटून काढणारी घट्ट जोडवी
सवाष्ण असल्याच्या खुणा अंगाखांद्यावर
त्याखाली लपला जातो
परवाच हातावर उमटलेला
तापल्या सळीचा चुरचुरीत चटका
आणि चुरगळलेलं मनही
कारण ती सवाष्ण आहे
...आणि तिच्या येण्यानं
वर्षभर एकाकी असलेला
त्याचा पारही सवाष्ण झाला आहे