जिण्याचा आषाढ मेघ व्हावा
स्वाती हुद्दार
आशा निर्माण करणारा आणि ओढ लावणारा तो आषाढ. कृषक, कलावंत, धार्मिक साऱ्यांसाठीच महत्त्वाचा. ज्येष्ठाच्या मध्यावर अवचित येणारा पाऊस आषाढात स्थिरावत जातो. पारावर पावसाविषयीच्याच गप्पा रंगतात. काळी भुई बीज पोटात रुजवून घ्यायला सज्ज असते. हरिनामाचा गजर करीत पांडुरंगाच्या दर्शनाच्या ओढीने निघालेल्या दिंड्यांतील पावलांना लय गवसली असते. टाळ-चिपळ्यांच्या तालावर अभंग रंगला असतो. फेर धरले जातात. फुगड्या खेळल्या जातात. वारीतल्या भगव्या पताका काळ्या ढगांनी व्यापलेल्या आकाशात लहरत असतात. डोईवरची कृष्ण तुळस, गळ्यातली तुळशी माळ आणि कपाळावरचा अबीर सावळ्या विठ्ठलाला कडकडून भेटायला आतूर झालेले असतात.
गवय्याने छेडलेले मल्हारचे सूर पाऊसधारांना आवाहन करीत असतात.
अशा पार्श्वभूमीवर आभाळातून अमृतधारा बरसतात आणि सारी सृष्टी चैतन्याने न्हाऊन निघते. धुळीचे भस्म लावून ध्यानस्थ बसलेल्या वेशीवरच्या वडाच्या पानापानांतून पाऊस थेंब अलवार ओघळतात. वडावरची घरटी चिवचिवतात. अलगद अंगावर उडालेल्या पाऊस तुषारामुळे वडाच्या आश्रयाला आलेल्या गायीचे अंग थरथरते. वडाखााली वाटसरूही निथळत उभे राहतात.
असा हा आषाढ. महिन्यांच्या क्रमातला चवथा. एका हातात पांडुरंग भक्ती आणि दुसऱ्या हातात गुरूभक्ती घेऊन येणारा. महाकवी कालिदासाला मेघदुताची रचना करायला लावणारा.
म्हणूनच कलावैदर्भीचा आषाढ अंक आषाढ विशेष म्हणून सादर करीत आहोत.